dadi kelingan jaman semono, isih cilik kiro2 umur 4 setengah taun, simbok ngejak aku budhal sekolah tk. jian koyo cah culun kae, biasane g tau adus isuk, dandan rapi, lha iki dandan klimis pupuran rambut sisiran belah pinggir, rapi pol!
 |
| mung ilustrasi |
“meh dijak neng ngendi to iki?” ngono mungkin batinku wektu kuwi. cah cilik isinan, dijak lungo ning g ngerti ng ngendi, tapi tetep ae g wani tekok. isinan poll
tapi sujune simbok njur ngandani, “dino iki awakmu sekolah tk yo le” kiro2 ngono kuwi ukarane. tk? sekolah sing ta’bayangke akeh dolanan, bandulan, plorodan, jajanan enak, kancane akeh, nyanyi bareng2 plus disangoni. tapi y kuwi jarene kudu sekolah mangkat dewe, ora usah diterke. koyo lagu sing sering dinyanyekne masku.
saiki aku wis gedhe… sekolah mangkat dewe..
ora usah dieterake… bareng karo kancane…
yen mlaku turut pinggiran… ora pareng gojekan..
ning ndalan akeh kendaraan mengko mundak tabrakan!
[Continue reading...]